Pierre Delettre maakt zich op om de 50ste editie van de Boucles de Spa waardig te vieren!

“De kersen staan al op de taart, er ontbreekt enkel nog wat slagroom!”

13/02/2008 Pierre, dit jaar viert de Boucles de Spa haar vijftigste editie, de derde als Legend. Wat maakt dat bij u los?

“Fierheid! Kwatongen spraken na de dood van mijn vader Alphonse over een snel einde voor de toenmalige Boucles. Zelf ben ik ondertussen aan mijn 21ste editie als organisator toe. Maar het is bij momenten hard geweest. De wet op de tabaksreclame, het ongeval van Munster, de wet Peeters en de economische crisis hebben het ons niet altijd even makkelijk gemaakt en in 2004 heb ik dan de handdoek (tijdelijk) in de ring geworpen om het voortbestaan van heel de club niet in gevaar te brengen. Een moderne rally op poten zetten, was te risicovol en te duur geworden. Wij maakten verlies aan de organisatie... Maar dan is het idee van een historische proef gekomen en in 2006 is de bal met succes terug aan het rollen gegaan.”

Twee edities later mag u zich opmaken voor 240 deelnemers, een Belgisch record. Had u zich hieraan durven verwachten?

“Neen en zeker niet zo snel en in deze mate. Wat ons overkomt is ongelofelijk. Dit is enorm motiverend voor alle medewerkers van de RAC Spa. Het geheim van het succes is eenvoudigweg financieel haalbaar plezier aan de deelnemers aanbieden, wat in de moderne rally onmogelijk geworden is en zeker voor echte amateurs. Bovendien vervullen wij zo een droom van veel, vaak oude toeschouwers. Zij kunnen voor minder dan 2500 euro – vaak nog door twee te delen -, samen met een hoop vedetten zelf aan de rally deelnemen. Zelf zonder sponsor is dit mogelijk. In de klasse ’50 km/u’ kan je met een originele wagen, zonder rolkooi en met een motorhelm en een daglicentie aan de slag. Zoals in de goede oude tijd.”

Bovendien biedt de derde editie naast kwantiteit ook opnieuw kwaliteit, zelden gezien in België.

“We dachten afgelopen jaar al dat we ons hoogtepunt bereikt hadden. Maar dit jaar doen we nog beter met vier buitenlandse vedetten. Jean Ragnotti heeft zich dermate geamuseerd dat hij terug van de partij is. Zijn Alpine is wat meer uit de kluiten gewassen en dit maal komt ook zijn vriend Alain Serpaggi mee met hem. Maar er zijn nog twee andere ex-wereldvedetten die na een lange onderbreking terug richting Spa afzakken: de Fransman François Delecour en de Fin Markku Alen, samen goed voor 26 WK-zeges. Voeg daar een waslijst Belgische vedetten aan toe, met Duval, Loix, Thiry, Duez, Snijers, Gaban, Van de Wauwer, de Mevius, Vanbellingen en Henrard en je komt tot een ongezien plateau. De Legend is een niet te missen evenement geworden en het publiek is dan ook even talrijk van de partij als destijds.

Een Historische rally organiseren is meer rendabel dan een proef voor het Belgische kampioenschap D1 ?

“De kosten zijn quasi vergelijkbaar met een moderne rally. Er is de kost van de verzekering en de veiligheid en daar wil en mag je niet op besparen. Bovendien is de inkom gratis en hebben we zo goed als geen sponsors. Ons budget stoelt dus op drie pijlers: de inschrijvingsgelden, de verkoop van het programmaboekje en de drankstandjes. Het eerste jaar hadden we 60 wagens en dat was te weinig om breakeven te draaien, afgelopen editie hebben we de balans dan kunnen herstellen en deze uitgave zou onze inspanningen van de afgelopen edities moeten belonen. De balans is dus positief, maar we moeten wel op dit elan verder kunnen gaan, want we hebben zoals gezegd geen hoofdsponsors meer en de steun van een invoerder ontbreekt natuurlijk ook.”

De proef kent eigenlijk twee aparte wedstrijden: de Legend – met zo’n 100 deelnemers – die een gemiddelde van 80 km/u moeten halen en de Classic die 50 km/u moeten respecteren.

“Iedere klasse rijdt volgens een eigen filosofie. De sportievelingen die eerder op snelheid mikken en de nieuwe of oude autosportgloriën die over een echte rallywagen beschikken, komen in de Legend uit, waar het gemiddelde naar 80 km/u is opgetrokken (met nog steeds controles onderweg), net zoals in de Tour de Corse Historic. Alle andere deelnemers, beginnelingen of gentlemen drivers, die zich willen amuseren kunnen in de Classic terecht. Hier is regelmaat het sleutelwoord, met zelfs controles van het gemiddelde onderweg, net zoals in de Historic Monte-Carlo. We hebben de regels zo aangepast dat in beide klassen er geen rijders meer net voor de meet dienen halt te houden.

Met in het achterhoofd dat het om een geheime proef dient te gaan?

“Inderdaad. Verkenningen zijn ten strengste verboden en het parcours wordt slechts op zaterdagochtend bekend gemaakt, goed één uur voor de start. Om bepaalde misbruiken van afgelopen editie in te dijken, zullen onze medewerkers er ook streng op toekijken dat niemand nota’s van vorige edities gebruikt. Zij die betrapt worden, zullen bestraft worden! Om de snelheid te verlagen en de moeilijkheidsgraad te verhogen, hebben we het parcours van menig RT gewijzigd, Zo zullen Francorchamps, Malmédy en Stoumont behoorlijk van de vorige edities verschillen.”

Na het militaire kamp van Marche, is er nu ook een heel nieuwe RT in Amonines, grondgebied Erezée.

“Dat is een verrassing van onze parcoursbouwer Jean Caro, die de lange verbinding tussen Marche en La Redoute wilde onderbreken. Er zal zelfs wat onverhard komen bij kijken.”

Maar de kers op de taart blijft natuurlijk de nachtelijke dubbele proef op de Clémentine.

“De Cléméntine is de mooiste proef van België die mee het succes van de Boucles heeft bepaald. Vandaag is het woud een beschermde zone en de deelnemers beseffen eigenlijk niet wat een geluk zij hebben dat we deze proef nog kunnen inrichten. Vandaag lijkt het me uitgesloten dat iemand nog een proef met 240 deelnemers in een dergelijk woud zou kunnen organiseren. Dat privilegie dank ik aan de jarenlange vriendschapsbanden tussen mijn familie en de lokale overheden.

Pierre, u hebt sinds uw kindertijd goed veertig edities van de Boucles van dichtbij mee beleefd; wat zijn uw mooiste herinneringen?

“Meerdere natuurlijk. Maar in een eerste reflex ga ik naar 1989 terug, het jaar dat we erin gelaagd zijn om Stig Blomqvist in een Lancia Delta Integrale naar hier te halen. Hij was een oud-winnaar en vriend van m’n vader. Anderzijds is ook 1986 een onvergetelijk jaar, met alle dikke Groep B wagens, zoals de Metro 6R4 van Duez, de Ford RS200 van Droogmans, een Lancia 037 voor Snijers, de Skoda fabriekswagens, een Audi Quattro voor Bosch en natuurlijk de uiteindelijke zege van de Ford Sierra Gr.N van Jean-Claude Probst in de sneeuw! Dichterbij kijk ik ook met een zekere genoegdoening op de RT rond de Gileppe in 2006 terug. Het was de eerste uitgave van de Legend en de sneeuw tekende meteen present!”

Hebt u nog een droom of gewoon al ideeën voor morgen?

“Twee van mijn dromen, namelijk Henri Toivonen en Colin McRae naar Spa halen, zijn jammer genoeg onuitvoerbaar. Zij zijn voor mij nog steeds echte rallyhelden. Ik hoop in ieder geval dat ik onze proef nog meer uitstraling in het buitenland kan geven, om zo meer Britten, Fransen en Duitsers naar Spa te halen!

Een zwak voor één wagen in het bijzonder?

“Afgelopen jaar was dat zonder twijfel de MG Metro 6R4. Maar de FIA heeft een zwarte lijst van zeven Groep B wagens opgesteld, die niet aan historische proeven van dit type mogen deelnemen: de Metro, de Ford RS200, de Lancia Delta S4, de Peugeot 205 T16, de Audi Quattro S2, de BX en een voor mij onbekende Subaru Gr.B. Dit seizoen zijn er natuurlijk andere mooie wagens zoals de Audi Quattro van Duez-Lux, de Triumph TR7 V8, de ex-fabrieks Alpine of nog andere Porsche, Escort BDA en Opel Manta. Het is misschien jammer dat Patrick Snijers geen Lancia 037 gevonden heeft.”

Een laaste wens voor de editie van zaterdag 16 februari?

“Een beetje sneeuw, maar niet te veel. Dat zou een extra kers op de taart zijn. Natuurlijk hoop ik zoals ieder jaar op een uitgave zonder incidenten, waar iedereen zijn hart kan ophalen.”