Review Wervik: The Historic Escort Boys

17/06/2008 In alle stilte, zonder dat veel mensen het wisten, heb ik dit weekend deelgenomen aan de rally van Wervik.
Ik hoor het u al zeggen, is de wagen al hersteld ? Ist ie nu helemaal zot aan ’t worden. Neen, zeker niet. De body van onze vorige escort is niet meer te herstellen. We zijn momenteel volop bezig met het maken van een nieuwe body zodoende we dan de mechaniek kunnen overbouwen. Maar dit zal nog wel enkele maanden in beslag nemen. Momenteel zijn we nog altijd bezig met alle terre en plakkerige toestanden van de wagen te verwijderen. Zeker geen leuk werk maar het moet gebeuren want de wagen moet in zijne “bloten” staan vooraleer hij klaar is om gezandstraald te worden. Pas dan kan de carrossier beginnen. Als er mensen zich geroepen voelen om ’s avonds een paar uurtjes te komen helpen, iedereen is welkom en vele handje maken licht (en snel) werk.

Verslag rally van Wervik.
Met welke wagen, vraagt u ?
Onze witten (witte ford escort), die al anderhalf jaar op stal stond hebben we terug bovengehaald. Na een vlotte keuring door de vas stond hij direct klaar om te racen.
We zetten nu wel een stapje achteruit kwa mechaniek en motor vermogen (slechts 1598 cc) toz van onze rode escort maar het gaat er hem vooral om terug onze routine te krijgen. Mijn deelname was voor mij dus drieledig:
Eerst en vooral om te kijken als ik nog wel rally durf te rijden, als ik nog op mijn gemak zit in een rally wagen na ons serieus ongeval tijdens de voorbij TAC rally.
Ten tweede, terug meer feeling krijgen met het rally rijden zelf. Ik heb in 2007 geen enkele rally gereden en dat heb ik gevoeld in Tielt. Dus als de rode escort klaar is wil ik er ook klaar voor zijn.
En den derde was de rally van Wervik een voorbereiding en een test om te kunnen aantreden in de rally van Ieper. Voor iedere rally man een must.

Hoe verliep de dag van de rally zelf ?
’s Morgens kwam ik super nerveus aan in de service zone te Wervik. Het was gelukkig nog droog weer. Onze 1ste kp verliep tamelijk vlot, weliswaar nog een beetje traag, maar de zenuwen werden nipt in bedwang gehouden.
De 2de kp liep als een stuk vlotter. De 3de kp begon het te regenen en dat was iets minder, de schrik van Tielt kwam een beetje terug. Maar alles verliep lekker en dit zonder al te veel problemen. Er was ook een goede communicatie met mijn co-piloot, Kurt Laflere die zelf afkomstig is van Wervik.
Toen de 2de boucle van start ging begon het terug te regenen maar alles verliep tamelijk op rolletjes. Maar jammergenoeg, het noodlot kwam aankloppen. Tijdens de 2kp van de 2de boucle verloor ik mijn 2de versnelling volledig. Ik moest noodgedwongen van 1ste naar 3de schakelen. En dit was enorm vervelend daar we geen kracht hebben in de motor als hij beneden de 3500 toeren draait. Na de 3de kp hadden we terug service en konden we de schade vaststellen. Na deskundig onderzoek van onze service team leader en member was het verdict zwaar, de schade was niet meer te herstellen. Ofwel stoppen ofwel starten aan de laaste boucle zonder 2de versnelling. De keuze was voor mij vlug gemaakt want opgegeven staat niet in het woordenboek van VADA RACING.
De laaste boucle verliep zelfs tamelijk vlot, we begonnen het gewoon te worden om een versnelling te missen. We namen onze bochten zoveel mogelijk met de handrem om niet al te veel snelheid te verliezen en zo konden we er in zowel de 2 als de 3de kp bijna een minuut van afknabbelen.
Zo kwamen we uiteindelijk aan de finish op een 15 plaats algemeen bij de historics van de 23 wagens die gestart waren en in onze klasse werden we zelfs 1ste daar niemand anders de rally had uitgereden in onze klasse.
Niet echt een spectaculair resultaat. Maar ik heb toch terug een goed gevoel en zie het zitten voor onze volgende rally, meer nieuws hierover in onze volgende nieuwsbrief.