BYWHR - Patrick Milleville - Timothy Alliet

Conxion Ascona

30/06/2008 Na de shakedown van woensdag, waar we voor het eerst kennis konden maken met de Opel ascona 2.0, kwamen we goedgeluimd aan de start van de wedstrijd op vrijdag.
Met de ervaring die Patrick bezit,en een gemotiveerde co van dienst, was ik er zeker van dat we een degelijke wedstrijd konden rijden met de geringe pk's die we hadden. Ieper is geen sprint maar een uithoudingsrally. Dat bleek al na de eerste lus op vrijdag, we sloten de dag af als 23e.

Op zaterdag kregen we vleugels en haalden alles uit de wagen wat we konden. Bij het ingaan vd laatste 2 kp's stonden we al op een 10e plaats, nog de langste proef (onze lieveling),en twas binnen...
We gingen direct vol gas, na zo'n 3km op de kp,een L1 R1 direct gevolgd door een rechts 3: aan zo'n 100km/U , rechtdoor! geen gracht oef ,maar wel bijna 50meter het weiland in. De stekkerdraad met ons mee, zetten we onze weg verder. Het stuur sloeg heen en weer. De draad nestelde zich tss de remklauwen en stuurinrichting en zo'n 3km verder slaat de wagen in een rechtse bruusk naar links, we dachten "game over" .
We reden rustig verder,en de wagen bleek het terug goed te doen,we spanden onze gordels nog wel eens stevig vast want zeker waren we niet.
De laatste 38 km warende langste en de bangelijkste vd rally, maar we haalden het, verloren nog een goede minuut, maar de rally was binnen!
Met een douche van champagne werden we verwelkomt op de service....

Twas een super weekend,we hebben gelachen en fun gemaakt,op de kp hebben we gereden voor wat we waard waren....
Een dikke pluim voor het ganse ConXion team,aan al de supporters langs de weg en al de sponsers die dit mogelijk maakten
Volgend jaar zijn wij er terug bij!!
Rallygroeten Timothy en Patrick

Koen Verhaeghe - Kurt Laflere

ford escort

De vrijdagavond moesten we 2 parcours afrijden. Ik was tamelijk nerveus want de parcours waren om 22u45 en 23u20, dus in het pikkedonker. Aan zo’n snelheden is dit niet altijd evident. Dat hebben we ook gezien want tijdens onze 1ste kp zagen we de ene na de andere in de gracht liggen. Maar voor ons verliep alles goed. De tijden waren niet schitterend maar onze broek was proper gebleven en dan vlug naar bed want ’s anderdaags was terug een nieuwe en lange rally dag.

Zaterdagmorgen keek ik vol spanning naar de hemel, zou het regenen of niet. Nu en dan een paar spatjes maar voorlopig bleef het droog.
Toen we ’s middag aan de start kwamen leek het erop dat het droog zou blijven en dat deed het ook. Onze 1ste rit verliep vlot. Aan de start van de 2de rit, die maar liefst meer dan 45km was ,kregen we te horen dat die was geannuleerd. Jaak Maroy had een elektriciteitspaal omver gereden doordat hij moest uitwijken voor een andere wagen die was gecrasht. Bijgevolg mochten we al snel terug richting service rijden. Zowel Kurt als ik waren ontgoocheld.
Na vlotte service van ons service team kwamen we aan de start van leg2.
Maar het noodlot sloeg toe.  Slechts een paar honderd meter na de start hebben we tijdens het couperen iets geraakt met als gevolg links TWEE lekken banden. We hebben ons zo snel mogelijk langs de kant gezet om de banden te vervangen. Gelukkig had ons service team Kristiaan en Chriske verleden week nog een constructie gemaakt voor in de koffer waardoor we twee reservebanden konden meenemen. Door een hoge adrenaline gehalte en een gezonde basis paniek hebben we de banden in een record tempo vervangen waarvoor ik nogmaals mijn co wil bedanken voor zijn koelbloedigheid. Toen we hals over kop in de wagen stapten en terug vertrokken bleek ook de intercom niet meer te werken. Dan maar zonder. Zo reden we al roepend en tierend in de wagen de kp uit. We waren te laat aan de finish en kregen zo een pak straftijd maar het belangrijkste was dat we nog in koers waren. We moesten nu wel nog 3kp’s rijden zonder intercom vooraleer we service hadden. De daaropvolgende kp’s zal ik waarschijnlijk nooit vergeten, het water liep van ons af. Kurt viel bijna zonder stem en daarbovenop toen we aan de start van de laatste kp stonden van leg2 startte de wagen niet meer. Maar Kurt sprong snel uit de wagen en duwde de wagen in z’n eentje op gang. En ja hoor terug net op tijd gered. Na de kp reden we zo snel mogelijk richting service.
Op service was het druk, helmen herstellen, banden vervangen, koffer terug ordenen, …  Ikzelf moest mij terugtrekken om te recupereren van die helse uren, ik was kapot. Maar toen we terug moesten vertrekken naar leg3, de laatste van de dag, was ik vol goede moed. Het service team had UITSTEKEND werk geleverd en alles stond terug op punt, net alsof er niets was gebeurd.
De laatste leg verliep dan ook vlot. We moesten niet meer rijden voor tijd en probeerden dan ook zo veel mogelijk het publiek te entertainen met een paar schuivers die soms dan ook wel in een sortie resulteerden, maar de fun was er.
Gelukkig als geen een kwamen we dan toch aan de finish van de Belgium Ypres Westhoek Rally. Opdracht volbracht zonder kleerscheuren.
Met toch nog een tweede plaats in onze klasse C2 waren we dik tevreden.

Het was een zeer toffe ervaring en bij deze wil ik nogmaals mijn co Kurt en het volledige service team van Vada Racing bedanken want zonder  hen was het me niet gelukt.

 

Koen Verhaeghe